สุภาษิตจีน

สุภาษิตจีน เป็นเอกลักษณ์ประจำชาติจีน แต่สามารถนำมาผสมผสานกับสังคมไทยได้ ช่วยให้สภาพจิตใจดี หนักแน่น มั่นคง สามารถนำมาเป็นกำลังใจให้ชีวิต นำมาสร้างสรรค์ในการสนทนาและอาจทำให้เราเป็นจุดสนใจในกลุ่มได้ คำคมคายประโยคเดียว สามารถทำให้คนที่ได้ยินได้ฟัง ประทับใจและทำให้เกิดแสงสว่างได้ โดยที่เราอาจคิดไม่ถึง

• กระจกไว้ดูหน้า ปัญญาไว้ดูใจ
• กลองจะดังต้องดี ศิษย์จะดีก็ต้องครู
• กลิ่นหอมที่รุนแรง ดึงดูดภุมรินที่น่าเกลียด
• กับเพื่อนทำให้จน กับตนทำให้รวย
• แกล้งโง่ให้ถูกเวลาเป็นยอดฉลาด
• การสู้เพื่อพ่ายแพ้ไร้ค่า
• การแต่งงาน คือจุดสิ้นสุดของความรัก
• การเสียสละ คือผู้ให้ ไม่ใช่ผู้รับ

• ขณะที่กำลังสอน สมองก็เรียนตาม
• ของกินไม่กินก็พูด ของเก่าไม่เล่าก็ลืม
• ข่าวร้ายมักไปไกล ข่าวลือมักเหลวไหล
• ขี้จ่ายทนจน ขี้บ่นทนฟัง
• ขี้โกงทนฉ้อ ขี้ขอทนอาย
• ข้อความที่เป็นจริงไร้การแต่งเติม
• ขลาดนักเสียการ กล้านักเสียกาย
• เข้านอนท้องหิว ดีกว่าตื่นแล้วเจอหนี้

• คนโง่ไม่รู้สุภาษิต คนฉลาดสร้างตัวแม้ไร้เงิน
• คนโง่ถามปัญหาหนึ่งนาที คนฉลาดคิดทั้งที่ตอบไม่ได้
• คนโง่สะสมเงิน คนฉลาดใช้ให้คุ้มค่า
• คนดีมีน้อย คนถ่อยมีมาก
• คนชอบเขาว่าเราดี คนชังเขาว่าเราชั่ว
• คนฉลาดต้องรู้ว่าตนเองโง่
• คนฉลาดไม่พูดมาก คนโง่พูดเป็นฉากๆ
• คนใจแคบกังวลทุกเรื่อง คนใจกว้างยอมรับไปทั่ว

• งาช้างที่ไหนจะงอกจากปากหนูนา
• งาช้างมั่นคงไม่หดคืน วาจามั่นใจไม่กลิ้งกลอก
• ง่ายตอนที่คิด พอทำกับมาติด
• เงินทองร้อยล้าน ยังน้อยกว่าน้ำใจร้อยดวง
• งูพิษที่เลวร้ายมีค่ามากกว่าเพื่อนเลวที่หักหลัง
• เงินหมดยกให้พี่หา เงินมียกให้น้องใช้
• โง่แล้วอย่าอวดดี จะเสียทีเพราะคนอื่น
• เงาย่อมไม่มีคน

• จงเข้มงวดกับตนเอง แต่ให้ผ่อนปรนกับคนอื่น
• จงคิดถึงคนอยู่ให้มาก จงลืมคนจากให้พ้น
• จงอดทนรอให้ใบหม่อนกลายเป็นผีเสื้อ
• จงเอาใจใส่เขาเหมือนอยู่ในใจเรา
• จงเรียนให้ชัด จงดูให้เห็น จงทำให้จริง
• จงรู้ว่าตัวเราเป็นใคร และเป็นตัวของตัวเอง
• จะช้าเพื่ออยู่ต่อ หรือจะรีบเพื่อลาจาก
• จอดเรือให้ดูท่า จะนั่งให้ดูพื้น

• ฉลาดหรือโง่วัดกันที่วาจา
• ฉลาดต้นปี ไม่สู้ฉลาดตอนปลายปี
• ฉากแรกที่มีรัก เป็นบทจบของสติปัญญา
• เฉพาะคนที่ขี้เกียจ ถึงจะเชื่อเรื่องโชคชะตา
• เฉพาะคนที่ไม่ลดละ ผู้นำรออยู่ข้างหน้า
• ฉิบหายตอนต้น ดีกว่าเสียหายตอนปลาย
• เฉพาะคนสู้ชีวิต จึงสมควรมีชีวิตอยู่
• ฉันคือผู้แพ้ นั่นแหละเธอจึงชนะ

• ชัยชนะที่สูงค่า คือชนะใจตนเอง
• ช่วยตนเองให้หนัก ดีกว่าช่วยคนอื่นให้มาก
• ชมด้วยคำหลอกไม่สำเร็จเท่าด่าด้วยคำจริง
• ชายไร้ญาติ เพราะภรรยาจะไร้ค่าในครอบครัว
• ชีวิตคนเราอยู่ได้เจ็ดวัน
• ชีวิตคือความเศร้าในคนทุกข์ คือความสนุกในยามฝัน
• ชีวิตเสือมีลาย ชาติชายมีชื่อ

• ดนตรี คืออารมณ์ของสวรรค์
• ดินไม่อวดว่ากว้าง ฟ้าไม่อวดว่าสูง
• ดีใจกับเสียใจมีคำตอบว่าจากไป และกลับมา
• ดูด้วยตาหนึ่งครั้ง ดีกว่าฟังมาร้อยหน
• เดือนหงายไม่นอน เดือนดับไม่ตื่น
• ได้เกียรตินั้นง่าย รักษานั้นยาก
• ได้เห็นรอยยิ้มดีกว่าได้ฟังเสียงร้อง
• เดินด้วยขาตนเอง ดีกว่ารอคนมาพยุง

• ทรัพย์สินถ้ายึดติด ชีวิตก็ไม่สุข
• ท้อแท้จะผิดหวัง ลังเลจะแพ้พ่าย
• ทองคำถ้าอยู่ ผ้าขี้ริ้วก็ไร้ค่า คนถ้ามีวิชาก็สูงส่ง
• ทำงานอย่าหยุดชีวิตไม่อับจน
• ทำดีอย่าหวังสิ่งตอบแทน
• ทำบุญเอาหน้า แต่งหน้าหลอกตัว
• ที่ใดมีคนที่นั่นมีชีวิต
• ทุกคนล้วนซึ้ง ในวจีที่ออกมาจากใจ

• ธรรมใดก็ไม่เกิดถ้าไม่ทำ
• ธรรมชาติย่อมตายด้วยธรรมชาติ
• ธรรมชาติของคนคือต้นไม้บนภูเขา
• ธรรมเนียมประเพณี อย่ามองข้าม
• ธรรมชาติของสตีร คือบุรุษที่เคียงข้าง
• ธรรมชาติทั้งหลายจะยิ่งใหญ่ ถ้าใจรักษาธรรม
• ธรรมชาติแห่งจิต คือเวลาที่อมตะ
• ธรรมชาติของนก คือความอิสระ

• นกฉลาดเลือกต้นไม้ควรเกาะ
• นกที่สวย กรงยิ่งมาก
• นกในมือหนึ่งตัว นกในมือนับล้าน
• นรกอยู่ในใจ เกิดได้แม้สวรรค์มาหา
• น้ำอยู่ที่ใด ปลาอยู่ที่นั่น
• น้ำตามีวันหยุด น้ำใจไม่มีวันหมด
• นิ่งเป็นภูเขา ราชายังมาหา
• ในความทุกข์ยังมีความสุข

• บนเส้นทางที่ยาวไกล ยังมีขวากหนามมากมาย
• บนถนนที่เรียบยาว อาจเจอตอโดยฉับพลัน
• บวชผ้าเหลืองก็เสียหาย สึกผ้าลายก็เปลือง
• บ้านอยู่ที่ไหน หัวใจอยู่ที่นั่น
• บาปเป็นรากเหง้า ของความทุกข์
• บิดาคือธนาคาร ที่บุตรถอนเงินโดยไม่ต้องฝาก
• บินสูงก็หนาว ตกลงมาก็เจ็บ
• บุคคลใดไม่มีเพื่อน บุคคลนั้นไม่มีสังคม

• ปกครองบ้านได้ ปกครองเมืองอยู่
• ประชาชนถือคำพูด ผู้พิพากษาถือตัวหนังสือ
• ประโยชน์อย่ามาก จิตใจจะล้น
• ปรัชญาคนวัยดึก คือสำนึกคนวัยหนุ่มสาว
• ปากกามีน้ำหมึก เข้มกว่าเลือดบนคมดาบ
• ปลูกดอกไม้เป็นปี ได้ชมเพียงสิบวัน
• ปวดกายยังมีวันหาย ปวดกายเจ็บไม่ลืม
• เป็นดวงใจของคนแก่ ดีกว่าเป็นทาสชายหนุ่ม

• ปกครองบ้านได้ ปกครองเมืองอยู่
• ประชาชนถือคำพูด ผู้พิพากษาถือตัวหนังสือ
• ประโยชน์อย่ามาก จิตใจจะล้น
• ปรัชญาคนวัยดึก คือสำนึกคนวัยหนุ่มสาว
• ปากกามีน้ำหมึก เข้มกว่าเลือดบนคมดาบ
• ปลูกดอกไม้เป็นปี ได้ชมเพียงสิบวัน
• ปวดกายยังมีวันหาย ปวดกายเจ็บไม่ลืม
• เป็นดวงใจของคนแก่ ดีกว่าเป็นทาสชายหนุ่ม

• ผ่านบัณฑิตเดินหน้า ผ่านคนโง่อ้อมหลัง
• ผิดคำเดียวสัญญาล้มเลิก
• ผู้ชอบเสนอมักจะโดนสนอง
• ผู้ชนะเป็นราชา ผู้แพ้เป็นยาจก
• ผู้ป่วยนาน จะไร้พยาบาลที่กตัญญู
• ผู้ที่ยังไม่ได้ผ่านรสขม ก็จะไม่ได้เจอรสหวาน
• ผู้นำที่เป็นเลิศต้องรู้จักปัญญา
• ผู้มีปัญญา มีสุขกว่าผู้มีเงิน

• ฝนตกโปรยปรายนาน พายุผ่านแค่ครู่เดียว
• ฝนตกอย่ามองดาว มีเมียสาวอย่าไว้ใจ
• ฝ่ามือปิดฟ้าไม่มิด แต่ปิดตาไม่ให้สว่าง
• ฝึกฝนตนเองให้เรียนรู้ ไม่ใช่รู้มาก
• ใฝ่ร้อนนอนหลับ ใฝ่เย็นนอนตื่น
• ใฝ่สูงเกินศักดิ์ ตกหลักเกือบตาย
• ฝนเหล็กทั้งแท่ง นานเข้าจะเป็นเข็ม
• ฝนตกทีละหยาด อาจเต็มตุ่มเพราะทีละหยด

• พยายามชนะตนเอง ดีกว่าชนะผู้อื่น
• พระสร้างธรรม แต่มนุษย์สร้างบาป
• พรุ่งนี้ไม่มืด มะรืนก็ไม่สว่าง
• พ่อแม่ใช้เงินล้านแต่งลูกสาว แต่เงินร้อยล้านอบรมลูกชาย
• พูดตรงก็เจ็บตัว พูดเท็จก็เจ็บใจ
• พูดคนฉลาดหนึ่งคำ พูดคนโง่ร้อยคำ
• เพลงชาติคือสวรรค์ของประชาชน

• ฟังอย่าช้า พูดอย่าเร็ว
• ฟังอ่านดูไม่คิดตาม เหมือนกินแล้วไม่ย่อย
• ฟันใหเขาด ไม่งั้นคมดาบตามสนอง
• ฟืนกลางป่าไม่มี ปลากลางทะเลทรายไม่ขาย
• ไฟพิสูจน์ทอง ความอดทนพิสูจน์คน
• ไฟ่ไม่ลาฟืน คืนไม่ลาวัน
• ฟังเสียงแก้วแตก เหมือนฟังคำพูดรู้ว่าโง่หรือฉลาด
• ฟังครึ่งๆกลางๆเหมือนฟังความข้างเดียว

• ภรรยาถ้าไร้มารยาท ถึงเป็นลูกสาวนักปราชญ์ก็ไม่งาม
• ภรรยาขี้เหร่ สาวใช้โง่เขลา คือสมบัติล้ำค่าของบ้าน
• ภารกิจของสมองกับหัวใจ มักไปกันไม่ได้
• ภาษิตภาษาสั้น แต่ประสบการณ์ยาวนาน
• ภรรยาที่ดีควรเป็นรองเท้าคู่สามีเมื่อเดินพลาด
• โภคทรัพย์เป็นผลลัพธ์ของค่าแรง
• ภัยที่น่ากลัวคือการกระทำที่ไม่รู้จักคิด

• มนุษย์ทำได้ทุกอย่าง ที่หัวใจต้องการ
• มนุษย์บอกนั่นนี่ แต่สวรรค์ไม่ใช่นั่นนี่
• มนุษย์มีโครงการมากมาย แต่สวรรค์มีโครงการเดียว
• มนุษย์สุดท้าย ก็แค่โลงสี่เหลี่ยม
• มารยาหญิงร้อยเล่ม แต่ชายพันเล่ม
• มากมาจากน้อย ร้อยมาจากสิบ
• มองสูงได้ ก็อย่าหาที่ต่ำ
• มีเงินทองใช่สุขศรี มีความดีนี่สิสุขสันต์

• ยศกับตำแหน่งใช่ว่าจะดีไปหมด
• ยอดคน ความผิดพลาดและอุปสรรค์ เป็นบันไดไปสู่ความสำเร็จ
• ยอมจนในตอนต้น ดีกว่าลำบากในตอนปลาย
• ยากจะหาสุขที่ไร้โศก
• ยิ่งรู้น้อย ก็ยิ่งสงสัยมาก
• ยิ่งสร้างตึกสูง รากฐานก็ยิ่งต้องมั่นคง
• ยุติธรรมไม่ปราณี คือความโหดร้าย

• รอบคอบแต่ขาดปัญญา ดีกว่ามีปัญญาแต่ไม่รอบคอบ
• ระฆังจะดังต้องตี คนดีจะต้องลงปฎัก
• รักที่จะสู้ ต้องพร้อมอยู่เมื่อแพ้
• ระยะใกล้ความแตกต่างเห็น ระยะห่างความคล้ายคลึงมา
• ระหว่างเพื่อน คำเท็จไม่กล่าว
• รักพ่อแม่ คือแสงบริสุทธิ์ที่ส่องโลก
• รักแท้หายาก แต่มิตรแท้กับยากกว่า

• ลมพัดผ่านไป ลมแดดไม่ผ่านตาม
• ละครดีหาคำอธิบายไม่มี
• ลาดีมีค่า กว่าม้าพยศสู้
• ลิงน่าเกลียด แต่ก็กระเดียดมาทางเรา
• ลิ้นไม่มีกระดูก แต่คมยิ่งกว่าฟัน
• ลิ้นอยู่ในปาก แต่คนก็รังเกียจได้น่าพิศวง
• ลูกมะเขือหล่นไม่ไกลต้น
• โลกนี้เหมือนหนังสือ ที่อ่านแล้วต้องติดตามตอนจบ

• วันนี้เราปลูกต้นไม้ วันต่อไปเราจะมีร่มเงา
• วันนี้ยอมลำบาก แต่วันหน้ารอวันรวย
• วาจาพูดอะไรให้คิด เพราะไม่สามารถเรียกคืน
• วัยแรกไม่มีความรู้ วันวัยไม่หาเงิน วัยสามไม่ทำดี วัยสี่จะเหลืออะไร
• วาจาถ้าหวานนัก ความหมายมักจะขมขื่น
• เวลาเหมือนน้ำไหล ผ่านไปไม่คืนกลับ
• เวลามีให้เก็บ เวลาหมดให้ปลง

• ศักดิ์ศรีจะสูญสิ้น ถ้าเชื่อคำหวาน
• ศัตรูของศิลปะ คือความโง่ของศิลปิน
• ศัตรูที่ร้ายกาจของมนุษย์คือตัวเอง
• ศาสนาพูดไม่ได้ แต่เข้าถึงใจได้ลึกที่สุด
• ศิษย์ต้องเกรงกว่าครู โลกจึงเจริญ
• เศรษฐีตระหนี่ ยาจกยังรวยกว่า
• ศึกษามามากแต่ไม่จำก็ไร้ค่า ตายไปก็ลืมหมด
• ศัตรูที่ฉลาด ใช้วาจาเป็นอาวุธ

• สตรีที่ดีทุกระเบียบนิ้ว มีอยู่ในนิยาย
• สรรพสิ่งย่อมผันแปรเหมือนวันหนึ่ง สะใภ้จะเป็นแม่ผัว
• สวรรค์ไม่มีตา แต่มีตาดู หูฟัง
• สอนใครก็สอนได้ แต่สอนตนสอนไม่ได้
• สัจจะไม่มีคำอธิบาย ก็เข้าใจได้โดยง่าย
• สัจจะสลายเมื่ออารมณ์เกิด
• สัมผัสที่หลอกล่อ เป็นเสน่ห์ที่หลอกใจ
• สิ่งที่ยังไม่มา ก็ยังไม่มีสิ่งที่จะไป

• หญิงรักไม่บ่อย ชายรักน้อยบ่อยครั้ง
• หญิงสาวแต่งให้พ่อแม่ หญิงหม้ายแต่งให้ตนเอง
• หนังสือคือสิ่งอมตะ เป็นมรดกให้ลูกหลาน
• เหนือฟ้า ยังมีฟ้ออยู่
• เหนี่ยวรั้งความอยากไว้ หนี้ไม่มี
• หลงยศ อำนาจ บารมี ความอุบาทว์ตามมา
• หมื่นแสนบาทของเขา สลึงเดียวในกระเป๋าเราดีกว่า

• อกเราคือกระเป๋าแห่งความทุกข์
• อดได้เป็นพระละได้เป็นดี
• อวดรู้เพราะไม่รู้ อวดรวยเพราะไม่มี
• อวดสวยเพราะไม่งาม
• อย่าดื่มโดยไม่เห็น อย่าเซ็นโดยไม่อ่าน
• อย่าเปิดความในใจ หากยังไม่ถึงเวลา
• อย่าหลงงมงายกับคำยอ อย่าท้อแท้กับคำหยาบ
• อยู่ในเรือนกระจก อย่าคิดขว้างก้อนหิน